Opnieuw controle.

Vandaag ben ik weer voor controle geweest van de kleine kruimel. Het was tevens de laatste keer dat ik me om de 4 weken mag melden, de volgende periode is nu om de 3 weken en zo bouwen we af richting bevalling.

Alles gaat volgens het boekje. hartje klopt heerlijk en groeit als kool. Mijn bloeddruk was weer perfect zoals die van een jonge dame wist ze me te melden 110 om 60. Nou zegt me dat weinig alleen dat het goed was haha.

Over 3 weken gaan we weer, dan mogen we weer bloed prikken en krijgen we een afspraak voor de laatste groei echo. Het gaat allemaal zo hard, voor je het weet is het er al. Djofhen snapt er nog niet zo veel van ondanks dat we bezig zijn hem te leren waar de baby is.

Ook hebben we deze week veel feest, mijn moeder is samen met haar 2-ling broer 50 geworden dus lekker veel gezelligheid. 

Ik ga er weer vantussen en meld me gauw weer!

De kleine kruimel!!

Hallo,

Het heeft allemaal even geduurd maar vandaag zijn we voor de 20 weken echo geweest. Het was allemaal goed en alles zit erop en eraan. Ook weten we al wat het gaat worden maar dat gaan we nog even lekker voor ons zelf houden.

Helaas zijn de foto's in verkeerd formaat anders hadden ze er bij gestaan.

GROOT NIEUWS!

Hallo allemaal,

Via deze weg willen iedereen vertellen die het weten wil, dat wij opnieuw in verwachting zijn van een kruimeltje. De vermoedelijke bevallingsdatum ligt rond 15 december 2010.

De echo zal zo snel mogelijk op de site verschijnen.

Groetjes,

Monique, Branko & Djofhen

Effe wat nieuws tussendoor.

Zo daar zijn we weer effe tussen de ziekenhuis bezoeken door.

Onze zoon is vorige week donderdag namelijk opgenomen in het ziekenhuis in Hengelo. Het ging niet zo heel goed, hij had koorts en at slecht en bleef maar afvallen. Uiteindelijk bij de kinderarts in hengelo beland en ze hebben hem meteen gehouden en allerlei onderzoeken gestart. S'avonds lag hij al aan de antibiotica want hij heeft een bacterie. De dag erna hoorden we dat hij een blaasontsteking heeft. Inmiddels zijn we bijna een week verder en gelukkig gaat het heel goed, hij blijft aankomen en fatsoenlijk eten en drinken. Verdere uitslagen zijn ook goed, het heeft niks met zijn nieren te maken alles zag er weer goed uit. Ook kregen we vandaag te horen dat hij zijn antibiotica af moet maken tot en met zaterdag, en dat hij zaterdag of zondag naar huis mag. We hopen het donderdag zeker te weten zodat we binnen kort weer lekker naar ons eigen huis kunnen en de katten (waar gelukkig heel goed voor gezorgd wordt door de buurvrouw), en dan kunnen we opnieuw beginnen met alles en dan kan de kleine man lekker aan zijn eigen huis en thuis wennen. Gaat helemaal goed komen allemaal.

Tot gauw!

Het gaat super!!!

Zo daar zijn we weer. De kleine is inmiddels alweer ruim een week op deze wereld. Het gaat super met hem. Hij heeft geregeld honger en drinkt dan prins heerlijk zijn fles leeg. Hij is al goed wakker tussen zijn slapies door en kan dan ook heerlijk uit zijn oogjes kijken, een super gezicht om van te genieten.

We hebben al aardig wat kraamvisite gehad en zijn al flink verwend met cadeautjes en kaartjes. Ook alweer een paar foto's bij geschoten dus die zullen jullie vandaag nog op de site vinden. De kraamhulp is afgelopen vrijdag voor het laatst geweest dus we zijn nu nog met zijn vieren over want gelukkig is mijn moeder er nog tot volgende week om ons te helpen. Komt mij goed uit want Branko gaat vanaf morgen weer werken. Rust nemen als kersverse moeder is lastig om te nemen, je wilt van alles doen en overal bij zijn maar het lukt je niet en dat vind ik erg moeilijk. Ik weet dat ik mijn rust wel degelijk nodig heb anders val je halve wege de dag in je stoel in slaap haha, maar het blijft moeilijk. Gelukkig ben ik alweer goed te been op wat pijntjes van de hechtingen en mijn bekken na dus kan ik bij een hoop wat hulp bieden. Verder gaat alles gelukkig de goede kant op en begint het besef dat je ouder bent geworden toch wel door te dringen wat zo af en toe een behoorlijke huilbui met zich mee brengt. Maarja dat moet er ook uit, het is niet niks.

Mijn moeder is gisteren voor het eerst met de kleine onder de douche geweest, badderen vind hij super maar het douchen daar moet hij erg aan wennen. Oma heeft er in ieder geval van genoten.

Met Branko gaat het ook goed, hij geniet van zijn zoon met alles wat hij met de kleine doet. Er snachts uit komen om de kleine de fles te geven gaat ook steeds beter, we hebben dan ook niet voor niks de babyfoon boven staan want anders slaapt de kersverse pappa er dwars door heen.

Voor vandaag weer effe genoeg gepraat, deze mevrouw gaat straks lekker genieten van haar rust moment en zal effe heerlijk wat slaap in halen. Maar eerst weer wat foto's op de site zetten.

Tot gauw!!

We zijn aan het bijkomen!!

Zo daar zijn we weer. Het gaat al stukken beter met mij en ik ben ook alweer aardig te been. Het is allemaal zo vreemd verlopen, wij maar denken dat het voorweeen zijn maar in de tussen tijd waren het echte weeen. Van donderdag op vrijdag nacht z]ijn we rond 03.30 naar het ziekenhuis doorverwezen door de verloskundige, ik kon de weeen in mijn rug niet meer op vangen. Ook ging de ontsluiting niet supersnel want ik had nog steeds maar 2 cm. In het ziekenhuis aangekomen werden we vriendelijk ontvangen en bleek ik in 1 keer 4 cm te hebben. Voordat ze pijnbestrijding gingen doen hebben ze eerst mijn vliezen gebroken in de hoop dat ik de weeen dan makkelijker op kon vangen omdat de druk dan iets minder zou zijn. Ik heb dat nog even volgehouden maar uiteindelijk toch aan de morfine pomp aan gesloten via het infuus. Vanaf dat moment kan ik me weinig herinneren alleen dat ik op een gegeven moment ben begonnen met persen en dat daarna onze kleine wolk op mijn armen lag, dat was om 09.45. Branko en Enny hebben trots de navelstreng samen doorgeknipt. Van de morfine begon ik redelijk te ontnuchteren en toen was ik bekaf. Ik heb dan ook weinig mee gekregen van alles, ik begone weer redelijk wakker te worden nadat alles weer op zijn plek zat, de hechting geplaatst was en ik weer redelijk schoon gemaakt was. Op een andere kamer kregen we met zijn drieeen beschuit met blauwe muisjes (Branko, Enny en ik), Djofhen lag heerlijk te slapen naast mij in zijn bedje. Daarna ben ik naar mijn kamer gebracht want ik moest een nachtje blijven. Branko en mijn moeder zijn aangifte gaan doen van de kleine en zouden smiddags weer terug komen bij het bezoek uur. Ik heb effe lekker gegeten en geprobeerd wat te slapen wat helaas niet lukte. Tussendoor lag ik alleen maar te kijken naar die kleine wolk en naar de klok om de tijd weg te kijken richting het bezoek uur. Eindelijk daar komen ze Branko, Frits, Enny, Elly en Alan (gezellig ook zijn ouders zijn mee gekomen). Natuurlijk was iedereen apetrots. En eindelijk ik mocht naar buiten, wel in een rilstoel maar dat maakte niet uit, het was op de kamer zo benauwd dus effe frisse neus gehaald. Ik ben mee gegaan om Alan en Elly uit te zwaaien die gingen naar de camping. Weer terug op de kamer nadat iedereen wat gegeten had kreeg ik ook eten, jakkes witlof, dat heb ik maar door geschoven naar Branko. Helaas ook hun gingen weer weg en ik was alleen met de kleine, ik heb nog even met het thuisfront gebeld en ge-smst  uit verveling. Om 21.00 gingen de luiken dicht, ik was kapot. Snachts ben ik wakker gemaakt omdat de kleine de fles kreeg, hij lag op mijn armen met de fles in zijn mond en ik sliep vrolijk verder haha, de zuster maakte me weer wakker om de fles af te maken. Om half 7 werd ik weer wakker voor kleine en ben er toen maar uit gebleven om 07.00 was het toch opstaan tijd. Om half 8 heerlijk ontbeten en toen was het wachten op de kinderarts en de papieren, daarna mocht ik naar huis. Joepie de kinderarts is op tijd, alles is goed met de kleine. Ik heb meteen naar huis gebeld dat ze me konden halen want het was alleen wachten op de papieren. Terug op de kamer kwamen de papieren en ik mocht gaan. Branko en mijn moeder waren nog onderweg dus ik was vast wat spulletjes aan het inpakken om de tijd te doden want god wat duurt het wachten dan lang als je weg wilt. Tussendoor kreeg ik telefoon via de zuster, ik schrok er van. Het was mijn oom die ook in Sneek woont die belde om me te feliciteren, vond ik erg leuk en de tijd ging weer effe wat sneller. Hehe daar waren ze, we hebben meteen alles gepakt en eindelijk naar huis met de kleine joepie. Aangekomen thuis heeft mijn vader de aankomst gefilmd en alles was versierd door de kersverse opa die ook op 15-05 jarig was, dat was dan ook zijn cadeau om opa te worden op je eigen verjaardag. Smiddags kwam de kraamhulp en de verzorging is begonnen. 

Volgende week zijn we er weer!

Welkom!!!

Donderdag avond hebben we opnieuw de verloskundige over de vloer gehad, ze kwam controleren hoe het gaat. Hm nog steeds 2 cm, het gaat niet erg vlot op deze manier maarja. Snachts hebben we zelf nog een keer gebeld omdat ik niet kon slapen van de pijn en is de verloskundige langs gekomen. Jammer nog steeds 2cm, ivm de pijn door gestuurd naar het ziekenhuis en over genomen door de gynocoloog. Eenmaal aangekomen had ik in 1 keer al 4 cm ontsluiting, joehoe. Uiteindelijk hebben ze mijn vliezen door gebroken zodat het allemaal wat sneller zou gaan vanwege de pijn. Nou en sneller ging het, alleen hield ik de pijn niet meer dus alsnog aangesloten aan de morfine tegen de pijn. Om 09.45 is onze grote zoon Djofhen - Andy op de wereld gekomen, hij was 52cm en woog 4155 gram. Vanaf het moment dat de vliezen gebroken waren hebben we er 4,5 uur over gedaan. Ik moest helaas een nachtje blijven in het ziekenhuis ivm het feit dat Djofhen in het vruchtwater had gepoept dus dat was wel effe balen maar uiteindelijk zijn we de dag erna alsnog naar huis gegaan. Heerlijk dat we nu thuis zijn, alles was versierd heerlijk. Wij gaan nu effe rusten en spreken elkaar gauw!!!

Laatste update tot nu toe!

Ik maar denken dat het voorweeen zijn, vanmorgen nog voor controle bij de verloskundige geweest en die zei hetzelfde. Echter de pijn werd niet minder, dus gebeld en op advies van de dienstdoende verloskundige 2 paracetamol genomen en een lange douche gepakt. Helaas hielp het niet. Rond 15.00 uur weer gebeld en is ze toch even langs gekomen. En ja hoor het zijn echte weeen, ik zit op dit moment op 2 cm ontsluiting dus nog 2 tot 3 te gaan en ik mag naar het ziekenhuis toe. Het wordt nu erg spannend en het is afwachten hoe snel het gaat. We houden jullie op de hoogte.

Volgende pagina »